its happening again.. it feels like im about to discover something significantly important to the world only to find out that im having an emotional meltdown.. how can this be happening to me? no really. i was asking that question. ok so im not "that" person that needs special attention.if you know what i mean.. im not literally the most unblessed by God kinda person, im not that incapapable of functioning as..you know.. normal.. (well on my bad days.. yeah thats a different story) haha kumbaga ndi ako pinagkaitan ng diyos. yun ung gusto kong sabihin eto nanaman ako biglang magiiba takbo ng pagiisip mashado ata akong maraming napanood ngayon araw.. pero bat ganun.. may mga ibang araw naman na ganto din ako.. pero ndi naman ako nanood.. ano ba naman TOH. ang hindi ko maintindihan eh ung ndi ko na alam kung san ako tatayo? minsan naguguglat ako sa sarili ko ang tanong..sino si bea? ano? ano si bea? sinong bea ba? ano? anong bea? teka teka sino nga si bea? ndi na toh ung normal na paghahanap ng sarili eh, mashado akong maraming iniisip kung pano ako mkakaiwan ng bakas sa mundong ito, kung pano ko maipapabuti sarili ko, kung pano ko mapapasaya magulang ko, kung pano ko sasaya, pano ako magigising bukas kung sinusulat ko pa toh, pano ko matatapos ng kakaisip kung isip parin ako ng isip teka pano ko nga ba to titigilan hindi ko alam seryoso kabaliwan? baka. ndi eh normal ako. kita nang. aysows. normal. ok good. normal. nagaway kami kanina. nagulat ako sa sarili ko biglang parang ok na ko parang kaya ko na shang iwan nung mga nagsasalita ako wala na kong pake sa bukas mangyari na mangyari biglang konting salita lang umurong nako anlambot ko nanaman mahal ko nga naman toh ndi ko kaya iwan ako naman si tanga inisip kong kaya ko. pero ang totoo ndi naman nagmamatigas lang ako. SUS. tanga tanga. gusto ko magwala kanina hindi ko lang magawa unang una eh alas tres na ng umaga un nakakahiya naman at pangalawa ano naman irarason ko pagnagising sila at nakita nilang nagwawala ako..ano sasabihin ko wala? eh di inisip nila me problema ko na ayaw kong ishare. totoo pero ayokong malaman nila na problemado ko. hindi ko alam kung bat ako ndi tumigil sa kakasulat wala namang babasa ng kabaliwan ko eh chaka ayoko mabasa ng iba toh kasi ang tanga haha hwo ironic pagkatapos ko nito malamang icclick ko publish kung hindi naman ako isat kalahatin tanga na iniisip ko na ndi mababasa toh eh sa internet ko ipopost hay buhay. im confudio. nakanam. parang sobrang grabe ng schedule ko sa school sa lahat ng kaibigan ko ako lang may dalawang araw na hangang alas kwatro y medya badtrip sobra ewan ko ba kng bat ganun nakakainis. lumipat nga pala ko ng kurso nag education na ko. child development and education naks totoo ba toh bea. ndi ko akalaing gusto ko pa lang magturo ndi malaking pera pero gusto ko ginagawa ko na inspire ako sa mga alaga ni mama liza dito sa totoo lang sa ibat ibang ugali ng ganung edad eh bata pa lang nababasa mo na ugali nakakatuwa.. chaka sa edad na un wala pang kasamaan talaga makukulit pero hindi masasama..hay buhay ano? nakakapagod bang magbasa? ako hindi pa pagod naguguluhan ako lalo ndi ko alam kung ano susunod kong ittype ndi ko alam kung ano pang ginagawa ko. ndi ko na alam kng pano toh gagawin ndi pa ko tapos ndi pa ko tapos sa intro kumbaga pero sa totoo lang nakakatamad na at.... NDI KO NA ALAM. sa uulitin nalan kaibigan. magiingat ka. paalam.